Kiedy ZUS nie może żądać zwrotu zasiłku chorobowego?

adwokat_szczecin_prawo_pracy_prawo_ubezpieczeń_społecznych_odwołanie_ZUS_KRUS_prawnik_stargard

Sąd Najwyższy w jednym ze swych najnowszych orzeczeń zajął się sprawą obowiązku zwrotu zasiłku chorobowego przez kobietę w ciąży, przyjmując przy tym korzystną dla ubezpieczonych interpretację przepisów prawa o czym w niniejszym wpisie….

Sąd Najwyższy dokonał interpretacji art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 372 ze zm.) zgodnie z którym:

Ubezpieczony wykonujący w okresie orzeczonej niezdolności do pracy pracę zarobkową lub wykorzystujący zwolnienie od pracy w sposób niezgodny z celem tego zwolnienia traci prawo do zasiłku chorobowego za cały okres tego zwolnienia.

Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 2 sierpnia 2017 r. celnie zauważył wbre wadliwemu stanowisku Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, a także wbrew błędnem stanowiskom Sądu Rejonowego Wydziału Pracy i Ubezpieczeń Społecznych i Sądu Okręgowego Wydziału Pracy i Ubezpieczeń Społecznych, że utrata prawa do zasiłku chorobowego dotyczy więc jedynie okresu objętego zwolnieniem, w którym wystąpiła przesłanka jego utraty, a nie całego okresu zasiłkowego.

Nadto Sąd Najwyższy zauważył istotną specyfikę odnoszącą się do zasiłku chorobowego kobiet w ciąży. SN wskazał, że w przypadku, gdy wbrew zaleceniom lekarskim powódka nie leżała przez cały okres zwolnienie, lecz podejmowała aktywność (w tym przypadku udział w kolokwiach i ezgaminach) to  nie jest równoznaczne z naruszeniem jego celu. Nie ulega bowiem wątpliwości, że celem udzielonego zwolnienia lekarskiego nie było, jak w przypadku choroby, wyzdrowienie ale profilaktyka w związku z zagrożeniem ciąży.

SN zwrócił również uwagę na istotną dystynkcję tj. na różnicę pomiędzy świadczeniem nienależnym (np. wypłaconym bez podstawy prawnej), a świadczeniem „nienależnie pobranym”, a więc pobranym przez osobę, której można przypisać określone cechy dotyczące stanu świadomości (woli) lub określone działania (zaniechania). Sąd Najwyższy skonkludował, że organ rentowy może domagać się zwrotu nienależnie pobranego świadczenia tylko wówczas, gdy ubezpieczonemu można przypisać złą wolę (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 4 września 2007 r., I UK 90/07 (OSNP 2008 nr 19-20, poz. 301). Wynika z tego jednoznacznie, że naruszenie art. 17 ustawy zasiłkowej nie może stanowić podstawy żądania zwrotu nienależnie pobranego świadczenia.

Przedmiotowa interpretacja może stanowić podstawę do skutecznej obrony przez kobietę, która w okresie ciąży naruszyła zalecenia lekarskie tyczące się sposobu wykorzystania zwolnienia.

 

W przypadku, gdybyś potrzebował porady prawnej w w/w, lub też innym zakresie, w szczególności w sprawie z zakresu prawa pracy, prawa ubezpieczeń społecznych, prawa rodzinnego, prawa spadkowego, w tym: z odwołania od wypowiedzenia / rozwiązania umowy o pracę, o zapłatę, z odwołania od decyzji ZUS itp. zachęcam do kontaktu.