Mieszkać w Polsce i wydawać zagraniczną emeryturę.

Mój kraj taki piękny, chciałoby się czasami rzec. Po przepracowaniu kilkudziesięciu lat i osiągnięciu wieku co do zasady 60 dla kobiet i 65 lat dla mężczyzn przychodzi czas na zasłużoną emeryturę. Nie jest to niestety emerytura o ,,standardzie” europejskim, lecz przeważnie niezbyt wielka kwota pozwalająca jedynie na przeżycie. Jak można to zmienić?

emerytura_podwyższenie_zagranica_emerytura_unijna_międzynarodowa_emerytura

Jednym ze sposobów na uzyskanie wyższych świadczeń emerytalnych, jest korzystanie z obcego nie zaś polskiego systemu ubezpieczeń społecznych lub też skorzystanie z dwóch lub więcej systemów zabezpieczenia społecznego (polskiego oraz zagranicznego). Uzyskanie świadczeń z systemów ubezpieczeń społecznych poszczególnych Państw członków Unii Europejskiej lub EOG uzależnione jest od spełnienia warunków w tych systemach przewidzianych.

Jednym z głównych warunków od których Państwa UE/EOG uzależniają nabycie prawa do świadczeń jest osiągnięcie odpowiedniego wieku emerytalnego – zazwyczaj 65 lat dla mężczyzn oraz 60 lat dla kobiet, z tym, że w sposób wyraźny dostrzegalna jest tendencja do podwyższania wieku emerytalnego.

Kolejnym warunkiem jest podleganie ubezpieczeniu społecznemu w tym Państwie i posiadanie odpowiedniego stażu ubezpieczeniowego, co sprowadza się zazwyczaj do wykonywania pracy w danym Państwie lub prowadzenia w nim działalności gospodarczej. Przy tym możliwym jest albo uzyskanie odrębnej emerytury w danym Państwie i w Polsce albo dopełnianie latami pracy w poszczególnych Państwach wymaganych lat stażu pracy.

Wniosek o emeryturę można zgłosić za pośrednictwem polskiej instytucji ubezpieczeniowej w przypadku osób zamieszkujących i ostatnio stale pracujących w Polsce. Wniosek zostanie przekazany do odpowiedniej instytucji Państwa UE/EOG. Bardzo istotną kwestią jest to by przechowywać dokumentację związaną z pracą za granicą, odcinki płac, umowę o pracę itp.

W niniejszym artykule omówię również zasady obowiązujące w dwóch Państwach, popularnych celach emigracji zarobkowej Polaków tj. Anglii i Niemczech.

W Anglii występują trzy rodzaje emerytur – prywatna i firmowa, ktorych otrzymanie uzależnione jest w pierwszym przypadku od odprowadzania składek do odpowiedniej instytucji finansowej, w drugim zaś przypadku – w zależności od tego czy pracodawca podjął decyzję o jej przyznawaniu.

Trzecim rodzajem emerytury i można powiedzieć najważniejszym jest emerytura państwowa, którą można uzyskać po łącznym spełnieniu następujących warunków:

  1. osiągnięciu stażu pracy w krajach UE w łącznej wysokości – dla mężczyzn 11 lat, dla kobiet 9 lat i 9 miesięcy.

  2. osiągnięciu odpowiedniego wieku tj. dla mężczyzn 65 lat, dla kobiet 60 lat. Emerytura państwowa w Wielkiej Brytanii wynosi obecnie maksymalnie 107,45 funtów tygodniowo.

Wysokość emerytury uzależniona jest od stażu pracy, osiągnięcie minimalnego stażu pracy w/w uprawnia jedynie do bardzo niskiej emerytury (również jak na polskie standardy).

Do otrzymania emerytury w Niemczech konieczne jest wykazanie się 60-miesięcznym stażem opłacania składek. Ponadto należy osiągnąć odpowiedni wiek emerytalny. Dla ubezpieczonych, którzy urodzili się przed 1.01.1947 granica wieku emerytalnego sięga 65 lat, natomiast dla osób urodzonych po 1964 roku wiek emerytalny wynosi 67 lat. Dla osób urodzonych pomiędzy 1947 i 1964 rokiem, wiek emerytalny w najbliższych latach będzie podnoszony z 65 do 67 lat. Wysokość emerytury uzależniona jest od wysokości składek na ubezpieczenie i stażu pracy. Przeciętna emerytura wynosi 1.050 EUR dla mężczyzn i 750 EUR dla kobiet.

Uzyskanie prawa do emerytury w Państwie członkowskim UE lub EOG może się opłacić, gdy emeryt zamieszkuje i wydaje swoją emeryturę w Polsce. Jednakże wymienione zależy od tego w jakiej wysokości świadczenia oferuje nam konkretny system ubezpieczenia społecznego danego Państwa. Opłaca się więc mieszkać w Polsce i wydawać zagraniczną emeryturę.

W przypadku, gdyby zainteresował cię temat artykułu lub chciałbyś uzyskać pomoc w w/w zakresie lub masz pytanie zachęcam do kontaktu.

  • Pingback: Wydawać zagraniczną emeryturę, to znaczy ile i jak()

  • mieszany

    Umowy UE na ten temat z Polską są jednak szczególne. Jak to jest z tym naprawdę?
    Jestem w Niemczech od ponad 30 lat. Obywatel Niemiec. Pierwsze ok. 30 lat byłem w Polsce, czyli suma lat do emerytury jest “mieszana”. Po przeczytaniu w/w artykułu, chciałbym wydawać emeryturę w Polsce, bo już blisko, ale w informacji DRV podają mi:

    “Dieser Bescheid gilt hinsichtlich der nach dem deutsch-polnischen Rentenabkommen vom 09.10.1975 anerkannten Zeiten nur für die Dauer des gewöhnlichen Aufenthalts in Deutschland. Sollten Sie in das Ausland verziehen, werden die polnischen Zeiten nicht mehr in der deutschen Rentenversicherung anerkannt, sondern vom polnischen Versicherungsträger nach seinen Rechtsvorschriften berücksichtigt. Dies gilt auch bei einer späteren Rückkehr nach Deutschland.”

    Czyli w praktyce, jeśli, jako emeryt, zamieszkam na stałe w Polsce, to:
    – polska emerytura (polskie czasy) musi być przeze mnie osobno zawnioskowana i uznana? Jeśli “tak”, to w jakiej wysokości obliczeniowej i, na jakiej zasadzie, albowiem wg prawa polskiego ta niewielka ilość lat nie stanowi podstawy do “całej” polskiej emerytury. Najwyżej jej części.
    Potem będzie płacona przez Polskę osobno?
    – niemiecka emerytura za czasy w Niemczech będzie płacona osobno?
    – czy też “obie” emerytury razem, ale przez polską stronę i w przeliczeniu na złotówki?

    • Wojciech Chmurak

      Witam, pytanie jest dość obszerne oraz szczegółowe – w przyszłości postaram się napisać post w tym zakresie, zachęcam do śledzenia bloga.